شوق صبح

دی ماه 87 مطلبی در مورد امام و میرزا مهدی اصفهانی بر اساس کتاب آیت الله خرازی نوشتم که با برخوردهای غیرمنطقی و سبک علاقه مندان به مکتب تفکیک مواجه شد و هنوز هم برای آن مطلب، پیام های غیرعلمی می گذارند. هرچند اعتقادی به این بحثهای بی حاصل ندارم، اما با توجه به فعالیتهای پراکنده این جماعت، پرسشی از ایشان را در اینجا طرح می کنم تا بازدیدکنندگان، شاهد پاسخهای ایشان باشند. اگر بحث را سودمند یافتم پرسشهای بعدی را هم خواهم نوشت.

اولین پرسش: جماعت تفکیکی، اهل فلسفه را به فاصله گرفتن از کتاب و سنت متهم می کنند و می گویند چرا وقتی را که صرف فلسفه می کنید برای قرآن نمی گذارید. اکنون سوال ما این است که تفاسیر موجود قرآن، غالبا از متهمان به فلسفه و یا شخصیتهای غیر تفکیکی است. به طور مثال تفسیر سترگ «المیزان» اثر گرانسنگ علامه طباطبایی، تفسیر «تسنیم» اثر آیت الله جوادی آملی، «تفسیر موضوعی قرآن» باز هم اثر آیت الله جوادی آملی، تفسیر موضوعی «معارف قرآن» اثر آیت الله مصباح یزدی، تفسیر موضوعی «پیام جاوید» اثر آیت الله سبحانی.

حال سوال این است که بزرگان شناخته شده مکتب تفکیک چه تفسیر قابل عرضه ای برای قرآن نوشته اند؟

امیدوارم تفسیر نمونه آیت الله مکارم را به نام خود مصادره نکنند چون منتقد فلسفه بودن (آیت الله مکارم) غیر از تفکیکی بودن است.